english  ·  home/news  ·  blog  ·  ticklist  ·  competition  ·  trip-reports  ·  sponsoring  ·  gallery  ·  about me  ·  media  ·  links/contact   

Welkom op mijn website!
Have fun reading about me, the stuff I´m doing, and the stuff I´m gonna do :)

nieuws 2010 * 2008 * 2007 * 2006 * 2005 * 2004

27 December | Blessure nieuws
Drie spuiten en een hoop verschillende artsen later, begint het zich nu eens stuk beter aan te voelen, en mag ik in een paar dagen al weer langzaam beginnen met klimmen. Het zal best nog een tijdje duren voordat ik weer de oude ben, maar ik zit in ieder geval boordevol motivatie, en eindelijk weer een greintje hoop.
De onsteking ter hoogte van mijn A1 ringbandje in mijn linkerhand, had het zich zo gezellig gemaakt, dat het zonder harde hulpmiddelen als Cortison er niet uit ging. Het bleek ingewikkelder als gedacht, doordat het probleem in handbereik (en niet in de vinger) lag, waardoor het moeilijk te bereiken was. Een aantal andere gevolgblessures zoals een peesverreking maakten het alleen maar erger.
De opbouw duurt twee tot drie maanden, waarin het langzaam beter zou moeten gaan. Duimen dus...

27 December | Hollandse kerst
Het is al bijzonder om mij in Nederland terug te vinden met de kerst, maar als er dan ook nog neeuw ligt dan wordt het helemaal raar. Ik heb het in ieder geval niet uit oostenrijk meegenomen, want daar zien de dalen er nog groen uit...
Mede omdat ik nog steeds niet mag klimmen (binnenkort weer!), maar vooral voor familiebezoek zijn Katha en ik in de auto gestapt, en over besneeuwde snelwegen naar 'le plat pays' gereden. Oud en nieuw vieren we thuis, dus binnenkort moeten we dat takkeeind weer terug rijden :)
Wel weer lachen om een paar oude bekenden te zien, zoals mijn eerste 'trainer' Bart "Korffbal"!

15 Oktober | Alpien zomer 2009
'Le petit Dru'. Een 1000 meter hoge berg waar ik al jaren lang tegenaan kijk, tijdens de jaarlijkse worldcup in Chamonix. De 'American Direct' leek de enige route die niet door het litteken scheen te gaan, dus hadden Fuzzy en ik daar onze zinnen op gezet.
Ondanks dat we om 4 uur uit ons bivak weg liepen, stonden we pas om 8 uur 's avonds op de top, met de volgende morgen onweer voorspelt... Geen bivak dus, maar nachtelijk abseilen over de brakke zuidwand, inclusief orienteringsproblemen, steen en ijslawines, geen ingerichte abseilpiste, dolle pret dus.
Het grootste probleem bleek te zijn dat na lengte 22 de route 100 meter was uitgebroken, en we ons in een vertikale puinhelling bevonden, met slechts een set friends en een pofzak. De route is de laatste jaren zelden herhaald, en de meesten draaien na 20 lengtes om, omdat je dan nog veilig kan abseilen. Dat hadden wij ook moeten doen, maar nee...

15 Oktober | Alpien zomer 2009
Deze zomer stonden weinig eerstbeklimmingen op het programma. Dit keer was het tijd voor een paar 'alpen classics', in de Zillertaler alpen, Ötztaler alpen, maar ook in de Dolomiten en in Zwitserland. De zomer is gewoon te kort om alles te doen wat op mijn 'to do list' stond...
Hier zijn de paar routes die wel aan de beurt kwamen:
- 'Comici', grosse Zinne, 550m, 6b max
- 'Gelbe kante', kleine Zinne, 450m, 6b max
- 'direkte', Acherkogel, 600m 6a max
- 'Westgrat', Salbit, 1000m, 6b max
- 'American direkt', Petit Dru, 1000m, 7a max

22 September | Eindelijk weer wat nieuws
Daar ben ik weer! Het is helaas een tijdje geleden, maar vanwege de geplande remake stond mijn site op een laag vuurtje.

Het eerste nieuws is meteen raak: Ik ben geblesseerd, en dat niet zomaar. Nee, er moet hard wat aan gedaan worden, en dat betekent binnenkort een tijd pauze... Al twee seizoenen lang loop ik nu met een onsteking in mijn linker hand, die me er niet van belette vorig jaar eindelijk de cup te halen, maar dit seizoen een stuk vervelender was. Ik heb nu besloten dat ik het wedstrijdseizoen beeindig, en mijn vinger laat helen, waar best een hoop tijd voor nodig is.
Als alles goed gaat dan ben ik volgend seizoen weer volop van de partij, en zit bijna te trappelen om weer eens wat te kunnen laten zien!
In de berichtjes hieronder zal ik eens een update geven over hoe mijn zomer zo is verlopen, en wat ik de laatste tijd allemaal heb uitgespookt.

22 september | Monte Brento Part III
Met een behoorlijke kater van de knallende Rockmaster party heb Fuzzy en ik weer twee dagen aan ons projekt in Mt Brento besteed (zie part II). De eerste dag zijn we van bovenaf abgeseild, en hebben we een nieuwe variant voor het einde ingeboord (wel voorklimmend, volgens strenge ethiek), omdat we dachten dat de oorspronkelijk laatste lengte niet mogelijk was. Het gevolg is dat lengte nr 30 zo rond de 8c/+ zou zijn, door het centrale einddak, maar dat vonden we te moeilijk. Terug naar het origineel weer bekeken, dat met 8a+ toch blijkt te gaan.
Dag twee begon om half 4 's ochtends met een groot probleem: De hele route uitboulderen van onderaf. Abseilen is al snel geen optie meer, dus moet de top voor het donker behaald worden, en daar is tijd en zweet voor nodig. De aanloop en eerste 6 lengtes in het pikkedonker, volgas in running belay. Dan de 1000de pasjes uitchecken, en vooral niet vergeten. 14 Uur later stonden we op het basejumper platform, weer in het donker.
Alle lengtes uitgeboulderd, waarschijnlijk twee 8b's, drie 8a+en, en een 8a plaat. Daarnaast 8 lengtes rond 7b/c, en nog 10 rond 7a. Dolle pret, nu nog een poging wagen!

22 September | Lead seizoen 2009
Beginnend met het WK in China, namen de leadwedstrijden voor mij geen knallende start. Onderin de halve finale moest je je voet bij je oor leggen, en kwam ik er na 5 (!!!) passen uit. De volgende cups gingen beter, maar het was telkens net niet raak, zo rond plaats 9 is niet slecht, maar tevreden maak je mij er niet meer mee. De reden was dat ik er niet meer lekker in zat, onzekerheid vanwege mijn vinger, training dat net een beetje miste, zeer sterke konkurrentie, en soms een grammetje pech...
Ik voel me bijna als oude garde, tussen de jonkies die telkens sterker worden :) Hier is natuurlijk iets aan te doen, en dat is sterker worden!
De laatste twee wedstrijden waren rockmasters, dus wedstrijden op uitnodiging, in Arco en Durango (Spanje). Vooral de laatste wilde ik al een paar jaar toch een keer naartoe, en dit jaar heb ik het een kans gegeven. Nee, er valt NIET heel veel geld te winnen (...), maar het is een goed verzorgde wedstrijd met enthousiast publiek, dat in de toekomst nog veel heeft te bieden.

22 September | Sportklimmen zomer 2009
Deze Zomer heb ik ondanks het mooie, en vooral droge weer niet heel veel in de sportklimtuin verbracht, maar meer in de bergen daarboven. Toch heeft de boormachine nog hard zijn best gedaan, wat resulteerde in o.a. "The scoop", een mooie 60 meter lange 8b, lekker technisch op een kaarsrechte golvende wand. Daarnaast heb ik in de buurt van Innsbruck een aantal projekten ingericht, die rond de 9a inchecken, en nog geklommen zullen moeten worden, maar waar ik hard mee bezig ben.
In de spaanse grot 'Baltzola' kon ik een 8b on sighten, maar trots was ik er niet op, greep na greep uit de klei geslagen door een doe-het-zelfer, das geen stijl. De meeste routes in Baltzola zijn een grote Sika zandbak, terwijl het niet eens een oud gebied is. Ik ga dan liever naar de klimhal, daar kan ik ook 9a's pointen...
Ik was ook even in het Averstal, waar ik heel dicht bij Unendliche Geschichte 8B+ kwam, helaas waren de eerste 4 grepen nat, en kon ik de boulder slechts van daarna klimmen...

24 mei | Monte Brento Part II
Drie dagen in de wand, twee dagen materiaaltransport (80 kilo), een hoop bloed, (angst)zweet en bijna tranen: Onze route is eindelijk klaar:
Brento Centro, >1200 meter, 7b A2.
Vorig jaar zijn Fuzzy en ik al begonnen een vrijklimbare lijn te zoeken in deze sterk overhangende 1000 kalkwand naast Arco. Nu is het ons gelukt, na twee nachten bevriezen op ons portaledge en drie klimdagen met extreme temperaturen, is de route klimbaar. Althans, dat hopen we. Van de 28 lange lengtes zijn 18 zwaarder als 7a , en vier 8a tot 8b (o.a. lengte 26 en 27).
We hebben ongeveer 70 8mm haken gezet, omdat de ongelooflijk brakke rots niks anders toelaat, en we willen proberen om de route in één dag vrij te klimmen.

24 mei | boulderworldcup
Het boulderseizoen is volop van gang, met de traditionele cup in Hall met dit jaar een uitzonderlijk sterk veld, waarin ik een elfde plek kon bereiken. De volgende wedstrijd is dit weekeind in Wenen, waar ik misschien ook meedoe, ondanks dat het niet op de planning stond. Dan komen nog Vail (USA), waar ik niet meedoe, en natuurlijk Eindhoven, waar ik wel van de partij moet zijn: een eenmalige kans een worldcup in Holland mee te maken. Ik heb er zin in.

24 mei | Melloblocco
Dit jaar was ik voor het eerst bij het grootste klimevent dat er bestaat: Melloblocco, in het wonderschone Val Masino en Val di Mello. Zoals elk jaar waren er voor de dames en heren bepaalde prijsboulders, die dit jaar echter niet echt interessant waren: sika, afgeplakte grepen, en oude boorgaten horen niet thuis in de boulderwereld, en als 30 man tegelijkertijd een boulder proberen, is de pret eraf.
Het event was toch erg leuk, met goede feesten (zelfs een hollandse DJ!), rond de 3000 boulderaars, en dus een goede sfeer. Het moeilijkste was om onderin het dal te boulderen, als er boven je hoofd 500 meter granieten wanden torenen...

23 april | Worldcup Japan
Dit was het beeld waarvan we afscheid namen van Tokyo, vanuit de 50ste verdieping van een enorme wolkenkrabber, op de laatste dag van onze 10 daagse Japan trip. De wedstrijd zelf liep best aardig, ondanks een erg zere vinger kon ik nog bijna een finaleplaatsje pakken, maar met een zevende plek schoot ik net ernaast.
De week erna bleef ik met 8 oostenrijkers, 2 italianen, 1 duitser, een andere verdwaalde nederlander (Vera), en een hoop nipponners in sushiland om veel (rauw) vlees en vis te eten, elektronica te kopen (yodobashi camera...), arcade drums te spelen, en ... ook nog wat te klimmen.
Na een paar routes in kalkgebiedjes, ging het richting Shiobara, waar in één groot dak 3 8c boulders zitten. Ik kwam niet verder als een hele mooie 8a+...
Met dank aan H. Wilhelm voor de foto's

26 maart | Season kickoff
Het zit er weer aan te komen. De koude winteruurtjes in de klimhal zitten erop, het wordt lente, en daarmee begint ook het worldcupseizoen. Voortaan is het voorjaar gevuld met boulderen, en het najaar met lead cups, en zodoende start de bouldercup dit jaar in Japan.
Als dat het goede nieuws was, dan is het slechte dat ik een vervelende blessure aan mijn ringvinger heb. De schede van mijn pees is ontstoken, en mijn ringbandje stuurt slechte seintjes, dat maakt het trainen dus knap lastig...
Mijn idee voor dit seizoen is een paar boulderwedstrijden mee te doen, en alle lead. Ik vind de combined worldcup toch een leuk idee, dus die ga ik weer proberen terug te pakken van mr Lama.

26 maart | Skien
Tussen het trainen door was het weer een keer tijd om te gaan skien, en omdat het de laatste weken eigenlijk non stop heeft gesneeuwd, ligt er nu boven Innsbruck een indrukwekkende 3 meter 70 sneeuwhoogte, waarvan een metertje poedersneeuw van de laatste twee dagen...
Met mijn kleine skietjes is dat niet gemakkelijk, maar sneeuwhappen is ook dolle pret. De pistenbulli's hebben de berg aan de skiers overgelaten, en dat zijn er zo'n 30 per dag, dus powder genoeg voor iedereen. Ben ik blij dat ik weer levend uit die slagroom taart ben gekomen...

26 maart | trainingsstage Zwitserland
Helaas was ik niet bij de nederlandse trainingsstage, dat is de nkbv toch een beetje te duur, maar omdat er toch getrained moet worden, ben ik weer met de oostenrijkers op 'trainingslager' geweest, dit keer een boulderstage in zwitser Basel en Zürich. Twee daagjes knallen in nieuwe boulderhallen, toen zagen we allemaal groen en geel, en was elke boulder geknakt.
Ik voel me in ieder geval klaar voor de eerste bouldercup dit jaar, die in twee weken in Japan plaatsvindt.

18 maart | Holland
Het gebeurt de laatste tijd wat zelden, maar ik was weer even in Nederland, waar ik tussen familiebezoekjes door een nieuw paspoort voor Japan (boulderworldcup in drie weken) moest halen, en daarnaast pakte ik een traininkje met het nederlands team (tv kijken) mee. Locatie was de MONK, waar ik nog nooit was geweest, dus dat was dolle boulderpret...
Belangrijkste reden van mijn bezoekje was echter de bergsportdag in Nieuwegein, waar het nederlands team (dat wordt gesponsored door ???Vaude/edelrid???) clinics gaf in netjes indraaien. Officieel zit ik nog niet in het team, maar daar komt hoop ik binnenkort verandering in :)

12 maart | Arco
Samen met Fuzzy ben ik een weekendje in Arco geweest, om te kijken hoe droog de Brento is, en als oefening pakten we zijn buurman, de Monte Casale mee. De nieuwe duitse route is de eerste waar boorhaken zijn gebruikt, en die door de meer als 1000 meter hoofdwand loopt.
'Via Transsylvania is 1100 meter lang (een takkeeind), met waarderingen to max 6b, in vaak redelijk vaste rots. Fuzzy en ik hadden voor de klim iets meer dan 5 uur nodig, terwijl de bovenste 200 meter een metertje sneeuw te pakken hadden, en eruit zagen als de Eiger... Standplaatsen onder een meter ijs niet meer te vinden, natte rots en sneeuwstampen, dat is niet wat wij ons onder Arco voorstelden.
De dag erna klommen we de kortere (350 m), maar gevreesde 'Fiore di corallo', een fantastische route door overhangende versnijdingen op oude mephaken. Alles vrijklimmend was hij toch wel pittig, met moeilijkheden tot 7a/b, wel in goede rots. Nu nog plannen maken voor de Monte Brento...

1 maart | Februari in Spanje
Het weer was niet zoals voorspeld, integendeel: stralende zon, een paar wolkjes en een beetje wind. In sommige gebieden waren nog veel routes nat, maar dat is geen probleem in spanje, routes genoeg. Eerst stond verzuren op het programma, in Santa Linya, Terradets en Siurana, toen ging het verder met een paar touwlengtes in Riglos' konglomeraat torens, en uiteindelijk belandden we dan in Albarracin tussen de zandstenenblokken. Een heerlijke tijd, met zekerheid voor herhaling vatbaar (La Rambla!!!).
Meer in mijn trip report.

1 februari | Februari naar Spanje
Ik was eigenlijk van plan om een kijkje te nemen in de grote wanden in Oman, maar doordat mijn paspoort verlopen is, werd dat naar volgend jaar uitgesteld. Als alternatief niks anders als lekker verzuren in zonnig Spanje (of toch niet?), en sinds een vluchtje naar Barcelona ook niks meer kost, neem ik weer een kijkje in het land van de onbeperkte 9a's.
Eerst ga ik een weekje routes klimmen, en dan plak ik er nog een weekje boulderen in Albarracin aan vast. Nu maar hopen op mooi weer, en geen orkaan...

1 februari | Langlaufen
Een tweedaagse uitvlucht naar de Ötzi's (Heiko, Babsy & co) nam ons eerst mee het boulderhok in, waar zo serieus mogelijk getrained werd, en dan de volgenden dag de loipe op. Langlaufen is niet makkelijk, vooral niet het skaten, en we waren (en zijn nog) allemaal beginners... Na een paar kilometer was iedereen moeier dan ooit tevoren, en ging het weer huiswaarts.

24 januari | Route boren
In het Zillertal ligt meer sneeuw als dat ik gedacht had. Daar kwam ik gister achter, nadat ik met het slechte idee om weer eens een nieuw routetje te boren het Zillertal in reed, en dan, ondanks mijn sneeuwschoenen tot mijn middel in het poeder stond. Anderhalf uur sneeuwploegen, dan anderhalf uur jumaren, materiaal haulen en nog meer sneeuwploegen, toen was de zon al zo ver gezakt, dat ik nog maar net beneden kon komen, om vervolgens nog voor het donker weer de auto te vinden.
De laatste twintig meter van mijn nieuwe route zijn helaas onmogelijk, dus gaat het dit keer niet de hele 70 meter omhoog, maar slechts 50... Nu nog wachten op het voorjaar

24 januari | Mini Bosch
Mijn nieuwste aanwinst is deze mini boormachine, die me een hoop werk gaat besparen. Het is de lichtste akku hamerboormachine op de markt, en weegt net zoveel als een litertje water :)
Hij heeft ongeveer net zoveel duur als ik op het moment (Q.e. bijna niks...) maar als vervanging van de handboor, waar je voor een 8mm gaatje in graniet een kwartier moet hameren, is hij perfect. Nu hopen dat er in de zomer tussen de wedstrijden door tijd is voor iets alpiens.

12 januari | Wintersport
Omdat mijn boormachine zich ergens tussen chili en hier bevindt, en het buiten -10 is, staat het klimmen op een laag vuurtje. Winter betekent skien! of langlaufen, rodelen, en alles waarbij het niet uitmaakt dat het koud is.
Onder leiding van een paar vrienden (iedereen hier in de buurt is berggids) zijn we wezen tourskien in... het Zillertal, waar ook anders. Helaas zeiden ze me niet dat we zo steil omhoog moesten lopen, en nog stijler naar beneden.




Foto G. Hörhager

5 januari | Chili zonder bonen
's Winters in Patagonie is niet zo koud als het klinkt, vooral niet omdat het daar zomer is, een december dus 25 graad oplevert, en als zelfs de gevreesde noordwanden lekker in het zonnetje liggen, raakt je gewone wereld in de war.
5 Oostenrijkers en een verdwaalde hollander hebben de afgelopen maand de vele granieten wanden van Cochamo onveilig gemaakt, gewapend met een hoop materiaal, mooi weer en weinig kennis van spaans... Vrijklimmen is niet altijd even makkelijk in dit dal, dus van de paar routes die er al waren zijn vele artificieel, daar hebben wij verandering in gebracht.
Katha en ik maakten rond de 5000 klimmeters, verdeeld over de eerstbeklimming van de Cerro Elefante (7b max, 700 meter), onze nieuwe route op de Cerro Trinidad: 'The dutch corner' (7c max, 550 meter) en andere routes tot 1000 meter lang.
De laatste 10 dagen hebben we toch ook het 'Puta gonia' gezien, dat heet dus regen regen regen, en doet denken aan de apocalyps...

5 januari | Happy new year!!!
Beste wensen en alvast een prettig pasen :)

5 januari | Terugblik 2008
Het jaar is weer ten einde, de wedstrijden zitten er weer op, en de kou staat voor de deur.
Afgelopen jaar heb ik alweer meer wedstrijden gedaan dan goed voor me is, maar langzaam leer ik het. Een nieuwe seizoensopbouw (boulderen in het voorjaar en lead in het najaar) schopte mijn training een beetje door de war, maar wat is eruit gekomen? Winst in de Lead overall, mijn doel nummer één (Ichi ban) is eindelijk gerealiseerd. Verder kon ik bijna een boulderworldcup winnen, en won mijn derde leadcup te Chamonix.
Mijn rotsaktiviteiten hebben zich langzaam geevolueerd, meer richting eerstbeklimmingen, meerdere touwlengtes en alpien, maar het begin van het jaar zat eerder vol met boulderen. Een trip naar bouldermekka Hueco heeft zich voor mij vereeuwigd, maar ook trips naar Bleau en Tessin hebben tot vele boulders geleid.
De zomer zat vol met alpine routes in de rots hier om de hoek, van zwaar en lang tot kort en makkelijk. Ook een paar zware sportklimroutes kon ik van hun mos en stof bevrijden, en ze van haken te voorzien.
Als afsluiting van het jaar stond Patagonie op het programma, daarover hierboven meer.

jorgverhoeven.com | copyright Jorg Verhoeven © 2005 | email info@jorgverhoeven.com | hosting by climbing.nl | design by dirk & dirk